Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/8162 K.2013/9477

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 05.04.2013 günü temyiz eden davacı ... Güldiken vekili Av..... ve karşı taraf davalı ... vekili Av. ..... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı kocanın 24.02.2005 tarihinde Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine, davacı kadının da 19.3.2007 tarihinde Türk Medeni Kanununun 162. ve 166/1. maddelerine dayalı boşanma davaları açtıkları, her iki davanın ...

1. Aile Mahkemesinin 2005/156 esas sayılı dosyasında birleştirildiği ve yapılan yargılama sonucunda verilen 21.07.2009 tarihli karar ile taraflar eşit kusurlu kabul edilerek her iki tarafın boşanma davalarının kabulü ile Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına karar verildiği, kararın davacı kadın tarafından "kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, gerekçe, tazminatlar ve nafakalar yönünden" temyiz edildiği, kadının boşanma davasında verilen boşanma hükmünün ise taraflarca temyiz edilmeyerek 27.10.2009 tarihinde kesinleştiği;

böylece bu tarih itibariyle taraflar arasındaki evlilik birliğinin "boşanma" ile sona erdiği, davacı kadının zina (TMK md 161) hukuki sebebine dayalı eldeki bu boşanma davasının 25.11.2009 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece hatalı gerekçe ile taraflar arasındaki önceki boşanma davalarının bu dava yönünden derdest sayılacağından bahisle "derdestlik" nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de zina sebebiyle açılan davanın konusu ile diğer davaların konusu aynı olmadığından derdestlik kabul edilemez ise de; taraflar arasındaki evlilik birliği sona erdikten sonra yeniden boşanma davası açılamayacağı bu nedenle davanın reddine karar verilmesinin sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşıldığından hükmün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK md. 438/son) karar vermek gerekmiştir.