Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/8295 K.2012/28006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların karşılıklı olarak evlilik birliğinin kendilerine yüklediği görevleri yerine getirmedikleri, davacının güven sarsıcı davranışlar içerisine girip sık sık evi terkettiği ve müşterek çocuklara kötü davrandığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Ne var ki; bu sonuca ulaşılması davacının ağır kusurlu sayılmasını gerekli kılan tutum ve davranışları yanında, davalının da kusurlu davranışlarından kaynaklanmaktadır. Taraflar arasında gerçekleşmiş olayların yıkıcı etkisi karşısında; evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından artık korunmaya değer bir yarar kaldığından söz edilemez. Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmiştir.

Mahkemece boşanmaya karar verilmesi gerekirken; yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.