Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/8449 K.2013/2431

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, çocuklardan A.velayeti ve diğer çocuk B. için takdir edilen iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların müşterek çocukları 1997 doğumlu A. idrak çağında olup, uzman ile yaptığı görüşmede annesi ile kalmak istediğini bildirmiştir. Çocuğun yüksek yararına açıkça aykırı düşmedikçe görüşüne önem verilir (Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi md.6/c). Uzman raporu ve haklı ve geçerli bir sebep olmadığı halde kardeşlerin ayrılmasının onların menfaatine aykırı olacağı da gözetilerek bu çocuğun velayetinin de anneye verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Velayeti babadan alınıp anneye verilen müşterek çocuk 2000 doğumlu Beyza için Türk Medeni Kanununun 182. maddesi nazara alınarak uygun miktarda iştirak nafakasına hükmedilmesi gerekirken, isteğin reddi doğru olmamıştır.