Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/8735 K.2013/2403

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar 26.06.2008 tarihinde verilen kararla boşanmışlar boşanma kararı 13.07.2009 tarihinde kesinleşmiştir. Boşanma kararı ile müşterek çocuk U.velayeti tarafların anlaşması sonucu babaya bırakılmıştır. Davacı, boşanma kararı verilmesinden sonra ve fakat kesinleşmesinden önce 17.05.2009 tarihinde dünyaya gelen diğer çocuk O.velayetinin de kendisine verilmesini istemektedir. Mahkemece, davalının "kabul" beyanı esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Velayetin düzenlenmesi kamu düzeniyle ilgili olup, ebeveynlerin bu konudaki istek ve tercihleri tek başına sonuç doğurmaz. Düzenlemede asıl olan küçüğün menfaatidir. Ana veya babanın istekleri küçüğün menfaati ile uyumlu olduğu takdirde dikkate alınabilir. Mahkemece yapılacak iş; küçük O.menfaatinin, ebeveynlerinden hangisi yanında olduğu konusunda mahkeme nezindeki uzmanlardan görüş almak ve tarafların bu hususta gösterecekleri delilleri toplamak, gerektiğinde re'sen dahi araştırma yapmak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmaktan ibarettir. Bu yön gözetilmeden davalının kabul beyanı esas alınarak eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.