Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/9231 K.2012/29258

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, iştirak nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 06.10.2011 tarihli ikinci celsenin, 2 numaralı ara kararı ile tarafların müşterek çocukları lehine aylık 100 TL tedbir nafakasına hükmedildiği ve kararın kesinleşmesinden sonra bu nafakanın iştirak nafakası olarak devamına karar verildiğinin anlaşılmasına göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-davalı kadının eşine sürekli hakaret ettiği, " ben burada durmayacağım, boşanacağım, bana her yer adam " dediği, davalı-davacı kocanın da eşini ailesi ile birlikte yaşamaya zorladığı, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kadının ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Davacı- davalı kadın lehine Türk Medeni Kanununun 175. maddesindeki koşullar oluşmadığı halde yoksulluk nafakası talebinin kabulü doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı- davalı kadının açtığı boşanma davası redddedildiği, davalı- davacı kocanın açtığı boşanma davası kabul edildiğine göre; davada kendini vekille temsil ettiren davalı- davacı koca lehine her iki dava yönünden ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken tek vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.