Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/9424 K.2012/13469

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece verilen 14.04.2010 tarihli karar davacı-davalı S. K. tarafından tazminatlar, nafakalar ve E. B.'ın velayeti yönünden temyiz edilmiş; Dairemizin 03.10.2011 tarihli ilamı ile davacı-davalı yararına takdir olunan maddi-manevi tazminat yoksulluk nafakası miktarlarının az olduğu, müşterek çocuk E. B.'ın velayetinin davacı-davalı kadına verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş; bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer yönler ise onanmıştır. Taraflarca onama kararına karşı karar düzeltme yoluna da başvurulmadığından; onanan yönler bakımından mahkeme hükmü kesinleşmiştir.

Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada hükmün kesinleşmiş bölümleri hakkında yeniden hüküm kurulamaz. Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın; davacı-davalı kadın ve müşterek çocuk Z.. için takdir edilen tedbir nafakaları kesinleştiği halde, bu yönden yeniden karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

3-Hakim kişisel ilişkinin süresini, yerini, zamanını infazda güçlük yaratmayacak ve hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde düzenlemelidir. Bu esaslar dikkate alınmadan, velayeti davacı-davalı anneye verilen müşterek çocuklar ile baba arasında dini bayramlar yönünden dönüşümlü olarak kurulan kişisel ilişki infazda tereddüt yaratacak nitelikte olup; doğru bulunmamıştır.