Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/9425 K.2012/29400

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı koca tarafından, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, kocanın kabul edilen davası, nafaka miktarı ve reddedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-karşı davacı kadının, eşini istemediğini söylediği, yurtdışında yaşayan eşinin yanına gitmeyerek birlikte yaşamaktan kaçındığı, buna karşılık; davacı kocanın ise eşini yurtdışına götürmek için çaba sarf etmediği sabit ise de; kadının açtığı davada yargılama sırasında 05.10.2010 tarihinde kendi davasından feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Kadın davasından feragat ettiğinden kocanın kusurlarını affetmiş, en azından hoşgörü ile karşılamıştır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı kadın tamamen kusurludur. Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmesi ve bu kusur belirlemesine bağlı olarak tam kusurlu davalı-karşı davacı kadın lehine yoksulluk nafakasına (TMK.md.175) hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.