Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/944 K.2012/19518

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı-davalı koca tarafından ziynet ve çeyiz eşya alacağı; davalı-davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 30. maddesiyle ilave edilen Geçici 3. madde hükmüne göre, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun temyize ilişkin hükümleri esas alınarak yapılan incelemeye göre;

Harca tabi olan temyiz dilekçeleri harç alınmadan temyiz defterine süresi içinde kayıt edilmiş ise, sonradan harcı tamamlanmak koşuluyla geçerli olur. (Y.İ.B.K.25.1.l985 gün ve 5/1 sayılı) Davacı kocaya ait temyiz dilekçesinin süresi içinde temyiz defterine kayıt edildiğine dair bir meşruhat ve belge yoktur. Harç da alınmamıştır. Böyle olunca ilgilisine Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434 maddesi uyarınca uyarıda bulunulması, işlemlerin tamamlanması mümkün değildir. Oyleyse, ortada geçerli bir temyiz istemi bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı-davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.