Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/9522 K.2012/29198

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, velayet ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; toplanan deliller ve yapılan soruşturmaya göre davalı kocanın eşini evden gönderdiği ve sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı; davacı kadının ise bir kusurlu davranışının kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Durum böyleyken; mahkemece tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak da davacı kadının maddi (TMK. md. 174/1) ve manevi (TMK. md. 174/2) tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece müşterek çocuk 1995 doğumlu C.B.velayeti babaya, 2001 doğumlu N. velayeti ise anneye verilmiştir. Çocuklar arasındaki yaş farkı ve yaşı daha büyük olan çocuğun ergin olmasına az bir süre kaldığı göz önüne alındığında, çocukların velayetinin ayrı ebeveynlere verilmesinde bir isabetsizlik yoksa da; kişisel ilişki dönemlerinde; velayeti anneye verilen çocuk ile babaya verilen çocuğun bir arada olamayacakları şekilde kişisel ilişki düzenlenmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.