Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/10048 K.2014/1573

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından; birleşen boşanma davasının kabulü ve vekalet ücreti yönünden, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise; kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.01.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı N..

G.. vekili Av.A..C..geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı F.. G.. ile vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı-davacı kadın boşanmaya sebep olan olaylarda daha ağır, koca ise az kusurlu kabul edilerek her iki tarafın açtığı boşanma davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve toplanan delillerle; davalı-davacı kadının sadakatsizlik içeren davranışlarının kanıtlanamadığı, güven sarsıcı davranışlar sergileyen davalı-davacı kadın yanında, davacı-davalı kocanın da eşine fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında; her iki tarafın boşanmaya sebep olan olaylarda eşit oranda kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Eşit kusur halinde de boşanmaya karar verilmesi gerektiğine göre her iki tarafın boşanma davalarının kabulü ile boşanmaya karar verilmiş olması, sonucu itibariyle isabetli olmakla birlikte, gerekçesi yerinde olmamıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/son maddesi uyarınca hüküm sonucu doğru olup da, gerekçesi buna uygun değil ise, hükmün gerekçesinin değiştirilip onanmasına karar vermek gerekeceğinden; boşanma hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiş; buna bağlı olarak da davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.

2-Yukarıdaki bentte açıklanan sebeple boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit oranda kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında; eşit oranda kusurlu davacı-davalı koca yararına maddi (TMK. md. 174/1) ve manevi (TMK. md. 174/2) tazminat takdiri usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadın daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

4-Toplanan delillerden ev hanımı olduğu, gelirinin bulunmadığı ve kendisinin yoksul olduğu anlaşılan davalı-davacı kadının, velayeti davacı-davalı kocaya bırakılan müşterek çocuklar yararına iştirak nafakası ödemekle yükümlü tutulması da isabetsizdir.