Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/10295 K.2013/24790

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, davacı-davalı kadın lehine hükmolunan manevi tazminat, velayet ve iştirak nafakasının miktarına yönelik temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; tarafların karşılıklı olarak birbirlerini küçük düşüren sözler söyledikleri, davalı-davacı kocanın eşine yönelik olarak vücutta kemik kırığına neden olacak şekilde, davacı-davalı kadının ise kocasına yönelik basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte şiddet uyguladığı, davacı-davalı kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlarda bulunduğu hususunun da kanıtlandığı, bu durumda boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kadının kocaya nazaran daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Durum böyleyken, mahkemece davalı-davacı kocanın ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı kadın lehine manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.