Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/10316 K.2013/23886

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "nafaka" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-karşı davacı kocanın eşine ağır hakaretlerde bulunduğu, bıçak çekip sizi deşerim diyerek tehdit ettiği ve kiracısının kızına olağanın dışında yakınlık göstererek güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, buna karşılık davacı-karşı davalı kadının da eşine sen kanı bozuksun diyerek hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte davalı kocanın daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabul edilmesi ve hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi-manevi tazminat (TMK.m.174/1-2) isteklerinin reddedilmesi doğru görülmemiştir.