Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/10365 K.2013/15870

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen nafakalar, manevi tazminat ve ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının, kadın lehine hükmedilen nafakalar ile ziynetlere ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece "boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kusursuz, davalı tam kusurlu" bulunarak davacı yararına manevi tazminata hükmedilmiştir. Oysa, davalının mahkemece kabul edilen kusurları sabit ise de, davacının da, kocası yurt dışında iken bir başka erkekle yakınlaştığı ve bu şahsın davalı yokken zaman zaman ortak konuta gelip gittiği, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda davacı da kusurlu olup, tarafların birini diğerine göre baskın kusurlu saymak mümkün değildir. Diğeriyle aynı oranda kusurlu olan eş yararına da manevi tazminata hükmedilemez. Hal böyleyken, davacının "kusursuz" kabul edilmesi ve yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.