Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/10418 K.2013/24089

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından; tedbir ve yoksulluk nafakası ile Türk Medeni Kanununun 169. maddesi kapsamında talep ettiği geçici önlemler yönünden, davalı koca tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, davalı koca ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de toplanan delillerden ve dairemizin 10.07.2012 tarihli bozma ilamından anlaşılacağı şekilde davacının ölçüsüz ve hesapsız harcamalarda bulunduğu, bu yüzden hakkında takipler yapıldığı ve son olarak da geride borç bırakarak evi terk ettiği, davalının da, evin giderlerine katılmamak suretiyle bu husustaki yükümlülüklerini yerine getirmediği, sürekli olarak sorumluluktan kaçındığı ve eşinin hastalığının tedavisinde kayıtsız kaldığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Eşit kusur halinde de boşanmaya karar verilmesi gerektiğine göre boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan, boşanmaya ilişkin hükmün kusur ile ilgili gerekçesi düzeltilmek suretiyle (HUMK md. 438/son) onanmasına karar vermek gerekmiş, davacı kadının tüm, davalı kocanın ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu olduğuna göre, davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.