Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/10454 K.2013/24080

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminatın reddi, nafakaların miktarı ile ziynet alacağına ilişkin davanın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı kadının eşini istemediğini söylediği, eşinin babasına hakaret ettiği, davalı kocanın ise eşine hakaret ettiği, annesinin eşini kovarak ailesine göndermesine sessiz kaldığı, eşinin hastalığı ile ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte davalı kocanın kadına göre daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddedilmesi doğru görülmemiştir.