Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/10659 K.2013/15649

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından; her iki boşanma davası yönünden, davalı-karşı davacı koca tarafından ise; velayet, kişisel ilişki ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 29.03.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı S. T.ile vekili gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı M.T.vekili Av. .geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kadının, kendi reddedilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının, davalı-davacı kocanın kabul edilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı-karşı davacı kocanın 16.02.2009 tarihinde açtığı boşanma davası, taraflar arasında boşanmayı gerektirir şekilde geçimsizlik bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiş, karar 24.03.2011 tarihinde kesinleşmiştir. İlk davanın açıldığı 16.02.2009 tarihinden, bu davanın açıldığı 14.07.2011 tarihine kadar taraflar biraraya gelmediği gibi, yeni bir olayın varlığı da iddia ve ispat edilmemiştir. Reddedilerek kesinleşen boşanma davasından önce gerçekleşen olaylara dayalı olarak boşanma kararı verilemez. Davalı-karşı davacı kocanın boşanma davasının reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.