Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/10845 K.2013/25594

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve tedbir nafakası yönünden; davalı (kadın) tarafından ise tedbir nafakasının miktarı ile yoksulluk nafakasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava fiili ayrılık nedenine dayalı olarak Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı olarak açılmıştır. Türk Medeni Kanununun 166/son maddesinin koşulları oluşmuş, davacı kocanın davası kabul edilmiştir.

Boşanmanın fer'i nitelikteki kusura bağlı mali talepler yönünden, mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilmiş ise de; toplanan delillerle fiili ayrılık döneminde davacı kocanın kusurlu bir davranışı kanıtlanamadığına göre, ilk davayı açarak boşanma sebebi yaratan davalı kadının tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi, tamamen kusurlu taraf yararına tazminatlara hükmedilemeyeceği halde (TMK md. 174/1-2), davalı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi yerine kabul edilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.