Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/10852 K.2013/24340

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Ayrılığa karar verilebilmesi için, boşanma sebebinin ispatlanmış olması ve ortak hayatın yeniden kurulması olasılığının bulunması gerekir (TMK.m.170/3). Oysa toplanan delillerden, güven sarsıcı davranışlarda bulunan davalı kadının tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Taraflar 2005 yılında boşanıp 15.06.2010'da yeniden evlendikleri halde, evlilik birliğini bu kez de sürdürememişlerdir. Dosyada, ortak hayatın yeniden kurulması olasılığına dair bir delil de bulunmamaktadır.

Davacı kocanın, eşiyle ilgili bu kadar yoğun şüpheleri var iken, davalı kadının "eşini sevdiğini ve biraraya gelme ihtimallerinin olduğunu" beyan etmesi ortak hayatın yeniden kurulabileceğini kabule elverişli bir beyan değildir. Mahkemece, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince boşanmaya karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun bulunmayan gerekçe ile ayrılığa karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.