Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/10983 K.2013/24061

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen yetkisizliğe dair olan hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Türk Medeni Kanununun 168'nci maddesi hükmüne göre, boşanma veya ayrılık davaları, eşlerden birinin yerleşim yerinde açılabileceği gibi, davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde de açılabilir. Bu yerlerden birini tercih, davayı açana aittir.

Tarafların 18.11.2011 tarihinde evlendikleri ve evlendikten sonra Ankara'da birlikte oturdukları, davanın ise 26.11.2012 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Dosya içerisindeki nüfus kaydında, dava tarihi itibarıyla davacının Merkezi Adres Kayıt Sisteminde kayıtlı yerleşim yeri adresinin “S- A” olduğu yazılıdır. Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliğine göre, yerleşim yeri adreslerinin tutulmasına kişilerin adres beyan formundaki yazılı beyanı esas alınır.

Adres beyan formundaki bildirimler, aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. (Yönetmelik m. 13/1) Davalı, bu bilginin aksini kanıtlayamamıştır. Davacı tercih hakkını kullanarak boşanma davasını yerleşim yeri olan Adana'da açmıştır. Öyleyse, yetki itirazının reddi ile işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizliğe karar verilmesi doğru olmamıştır.