Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11060 K.2013/25096

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından reddedilen tazminat talepleri ve ziynet alacağı yönünden; davalı koca tarafından ise ziynet alacağı ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden ,mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davalı kocanın sadakate aykırı davranışlarda bulunduğu, evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.. O halde mahkemece, tarafların sosyal ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata (TMK madde 174/1-2) hükmedilmesi gerekirken, tazminat taleplerinin reddi doğru olmamıştır.

3-Mahkemece, davacı kadının ev hanımı olduğu gerekçesi ile lehine aylık 400 TL. yoksulluk nafakası takdir edilmiş ise de, davacı kadının üniversite de sigortalı güvenlik görevlisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu yön değerlendirilerek yoksulluk nafakasının miktarının takdiri gerekirken, bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.