Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11074 K.2013/25224

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, velayet, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının çalıştığı, düzenli ve yeterli geliri olduğu kolluk araştırması ve Sosyal Güvenlik Kurumu kaydından anlaşılmıştır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davalı-davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Müşterek çocuklar S.1999 doğumlu, S.ise 2000 doğumlu olup, idrak çağındadırlar. Çocuğun velayetinin düzenlenmesinde asıl olan çocuğun üstün yararıdır. Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin 12., Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri gereğince küçüklerin görüşlerinin sorulması, lüzum görülmesi halinde uzman kişilerden rapor alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre velayet hususunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmamıştır.