Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11188 K.2014/1739

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; nafakaların miktarı ve mal rejiminin tasfiyesi talebi hakkında hüküm kurulmaması yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.02.2014 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın evlilik birliği içinde edinilmiş malların paylaşılması ve davalı adına tahsisli olan dairenin kendisine verilmesini de talep etmiş ve bu taleplerine yönelik olarak dava dilekçesinde gösterdiği değer üzerinden peşin nispi harcı da yatırmıştır. Mahkemece verilen boşanma hükmü temyiz edilmeksizin kesinleştiğine göre mal rejimine ilişkin dava dinlenebilir hale gelmiştir. O halde taraf delilleri değerlendirilip davacının bu talebi hakkında bir karar vermek gerekirken davacının bu talebi ile ilgili olarak usulen açılmış bir dava bulunmadığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.