Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11195 K.2013/25250

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Anlaşmalı boşanma (TMK.md.166/3) dışında davalının davayı kabulü hukuki sonuç doğurmaz (TMK.md.184/3). Davada Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi koşulları gerçekleşmemiştir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ise de, hükmün boşanmaya ilişkin bölümü temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, bu yanlışlık eleştirilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine bağlı olarak yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Türk Medeni Kanununun 175. maddesi gereğince yoksulluk nafakası kararı verilebilmesi için eşin boşanmayla yoksulluğa düşecek olması yanında, diğer eşten daha fazla kusurlu olmaması gereklidir. Bu durumda tarafların gösterdikleri takdirde, delillerinin toplanması; kusurun varlığının, kusur var ise hangi tarafın kusurlu/kusursuz veya daha fazla kusurlu olduğunun saptanması zorunludur. Mahkemece usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanıp kusur dağılımı yapılmadan davalı kadın yararına yoksulluk nafakasına karar verilmesi doğru olmamıştır.