Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11200 K.2014/1745

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; nafakalar yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; davacı-davalı kocanın davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.02.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı Bahar vekili Av.Y ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı Y.. M.. vekili Av.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadının sahibi olduğu konuttan aylık 2000 TL kira gelirinin bulunduğu ayrıca bir kafeterya hissedarı olup müdür olarak da çalışmakta olduğu anlaşılmaktadır. Sürekli, düzenli ve yeterli bir geliri olan davalı-davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları gerçekleşmemiştir. O halde davalı-davacı kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.