Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11282 K.2013/25014

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı koca tarafından nafaka miktarı; davacı kadın tarafından ise, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemeye gelince;

Toplanan delillerden; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda eşine sürekli hakaret edip, eşinin fiziksel kusurları nedeniyle eşini toplum içinde aşağılayan, eşini istemediğini söyleyen, eşinin hastalığıyla yeterli düzeyde ilgilenmeyen davalı koca, eşinin yeğenin düğününe gitmeyip onu zor durumda bırakan, sık sık küslük çıkartan davacı kadına oranla daha ziyade kusurludur. Durum böyle iken tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesi uyarınca davacı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi kapsamında kalan maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.