Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11308 K.2013/25192

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya hükmedilmiş ise de yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı kadının eşine yönelik hakaret ve aşağılamalarına, evden kovma ve istemediğini söylemesine karşılık, davacı kocanın eşine ve ailesine hakaret ettiği, aşağıladığı, beddua ettiği, aşırı cimri davranışlarda bulunup, kısıtladığı, eşinin hastalığı ile ilgilenmediği ve fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya neden olan olaylarda davalı kadına oranla, davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Kusur durumu böyleyken, mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul etmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerini reddetmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.