Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11437 K.2013/26416

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı koca tanıklarının beyanlarında davacı-davalı kadına yüklenebilecek bir kusurun varlığı ispatlanamadığı gibi, davacı-davalı kadının dinlettiği tanığın beyanıda kadından aktarma beyanları olup görgüye dayalı olmadığından hükme esas alınamaz. Bu durumda her iki boşanma davasınında reddine karar vermek gerekirken kabulü doğru değil ise de bu yön taraflarca temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz nedenlerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.