Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11453 K.2013/16100

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, koca yararına hükmedilen manevi tazminat, kendisinin reddedilen tazminat talepleri ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Uyulmasına karar verilen Dairemiz bozma ilamında da işaret edildiği gibi; davacı-davalı kadının güven sarsıcı davranış içine girip, kocasına hakaret ettiği; buna karşılık davalı-davacı kocanın da eşine fiziksel şiddet uyguladığı ona hakaret ettiği geçim ve bakım yükümlülüğüyle ilgili birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, boşanmaya sebep olan olaylarda; tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına manevi tazminata hükmedilemez (TMK.md.174/2). Durum böyleyken; mahkemece davacı-davalı kadının kocasına göre daha ağır kusurlu bulunması doğru olmadığı gibi; eşit kusurlu kocanın manevi tazminat talebinin reddi yerine, yazılı şekilde manevi tazminat takdiri de doğru olmamış; bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı gibi taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eşin, boşanma yüzünden yoksulluğa düşmesi koşuluyla, yoksulluk nafakası talep etmesine yasal bir engel bulunmamaktadır (TMK.md.175). Davacı-davalı kadının boşanma ile yoksulluğa düşeceği de sabit olduğuna göre davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken "nafakanın karar kesinleştikten sonra kendiliğinden sona ermesine" şeklinde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

KARŞI OY YAZISI

Uyulan bozma ilamında belirlenen vakıalara göre davalı-davacı ağır kusurludur. Farklı düşünüyorum.