Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11511 K.2013/24896

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı kadın tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadının karşı dava dilekçesinde altınların ve çeyizlerin iadesini talep veya dava açma hakkını şimdilik saklı tuttuğunun, bu konuda usulünce, harcı verilerek açılmış bir dava bulunmadığının, dolayısıyla bu hususlara ilişkin hüküm kurulmamasının tabii bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin çeyiz ve ziynet eşyalarına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davalı-karşı davacı (kadın)'ın gerçekte hamile olmadığı halde, hamile olduğunu söyleyerek eşine yalan söylediği, bu şekilde güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davacı-karşı davalı kocanın da eşine bağımsız konut temin etmediği, annesinin müdahalelerine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davalı-karşı davacı kadın da dava açmakta haklıdır. Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesi koşulları gerçekleşmiştir. Davalı-karşı davacı kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.