Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11612 K.2013/25565

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi ile maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı hareket ederek bir başka erkekle birlikte yaşadığı, davalı kocanın ise eşinin ilk evliliğinden olma çocuklarına kötü davrandığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan mahkemenin taraflara yüklediği kusurlu davranışlar doğru belirlenmiş ise de; tarafların kusurunun derecesinin takdirinde hataya düşülmüştür.

Tarafların belirlenen ve mahkemece sabit kabul edilen bu kusurlu davranışlarına göre, her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, kocasına göre davacı kadının daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Durum böyleyken; mahkemece kocanın davacı eşiyle eşit oranda kusurlu bulunması doğru olmadığı gibi, daha ağır veya eşit kusurlu olmayan davalı kocanın kusuru maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.m.174/2) tazminat taleplerinin incelenmesine engel teşkil etmediği halde; tazminat talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru olmamıştır (HMK.m.26).