Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11614 K.2013/25566

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların daha sonra düğün yapılmak üzere nikah aktini yaptıkları, davalı-davacı kadının düğünün yapılması için makul sayılabilecek ekonomik isteklerde bulunması ve bunun koca tarafından karşılanmaması sonucu düğünün yapılamadığı, bu suretle birlikte yaşamın oluşturulamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve boşanmaya sebep olan olaylarda kusur tamamen davacı-davalı kocada olmakla birlikte, kadının kişilik haklarına saldırı olarak kabul edilebilecek bir vakıadan söz edilemez. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesindeki bu yöne ilişkin koşul gerçekleşmemiştir. O halde, davalı-davacı kadının manevi tazminat talebinin reddi yerine, yazılı şekilde kadın yararına manevi tazminat takdiri isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.