Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11697 K.2013/26021

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "tedbir nafakası" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı- davalı koca tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine taktir edilen maddi tazminat, ret edilen tazminat istekleri, velayet, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası yönünden, davalı- davacı kadın tarafından ise; kişisel ilişki süresi, yoksulluk nafakası, iştirak nafakasının miktarı, ret edilen manevi tazminat isteği yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı- davalı kocanın tüm, davalı- davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı- davalı kocanın eşine birden fazla fiziksel şiddet uyguladığı, küfür ve hakaret ettiği, davalı-davacı kadının ise ortak konutun kilidini değiştirerek eşini eve almadığı, eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davacı-davalı koca ağır kusurludur. Türk Medeni Kanunun 174/2 maddesindeki şartların gerçekleştiği nazara alınmadan davalı-davacı kadının manevi tazminat isteğinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.