Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11839 K.2013/16943

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, iştirak nafakası miktarı ile reddedilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Toplanan delillerden, davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği, eşini sürekli tahrik edip ayrılmak istediğini söylediği, boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tanıklarının kocadan aktarılan ve görgüye dayalı olmayan beyanları hükme esas alınamaz. Açıklanan nedenlerle boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. (TMK 175. madde) O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak isteğin reddi doğru görülmemiştir.