Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11843 K.2013/26406

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakasının miktarları yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise kendisi tarafından açılan karşı boşanma davası, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (kadın)'ın lehine hükmedilen nafakaların miktarlarına ilişkin temyiz itirazları ile davalı-karşı davacı (koca)'nın nafakaların esasına ve miktarlarına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı-karşı davacı (koca)'nın diğer yönlere ilişkin temyizine gelince;

a)Mahkemece "kocanın eşine fiziki şiddet uyguladığı, sen onursuzsun, haysiyetsizsin şeklinde rencide edici söz ve davranışlarda bulunduğu" sabit görülerek tam kusurlu bulunup, koca tarafından açılan karşı boşanma davası reddedilmiş, kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş, davacı-karşı davalı (kadın) yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir.

Kocanın sözü edilen kusurlu tutum ve davranışı gerçekleşmiş ise de; kadının da kocasına dava tarihinden sonrasına da sarkan hakaretlerinin bulunduğu ve uzun yol gemi kaptanı olan kocasının ailenin ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla bıraktığı maaş kartını amacı dışında kullandığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre koca da boşanma davası açmakta haklıdır.

Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda koca daha fazla kusurlu ise de, kadın da kusurlu olup, az kusurlu olan kadının, kocanın boşanma davasına karşı çıkması hakkın suistimali niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında korunmaya değer bir yarar kalmamış, kocanın davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartları oluşmuştur. Bu bakımdan kocanın boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekir.

Ne var ki, kadının davasının kabulü suretiyle verilen boşanma kararı, temyizin şümulü dışında bırakılarak o yön kesinleşmiş, gelinen aşamada kocanın boşanma talebi konusuz kalmıştır. Bu böyle olsa bile davanın konusuz kalması sebebiyle esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, hakimin davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmetmesi gerekir (HMK md. 331/1).

Öyleyse, davalı-karşı davacı (koca)'nın karşı boşanma davası açmakta haklı olduğu nazara alınarak lehine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacı-karşı davalı (kadın) yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilirken, kocanın tam kusurlu olduğu kabul edilerek, miktarlar buna göre tayin ve takdir edilmiştir. Oysa, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kadının müterafik (birlikte) kusuru da etkili olmuştur. Müferafik kusur tazminat miktarlarını tayinde önemli ve dikkate alınması gerekir. O halde, kadının müterafik kusuru da dikkate alınarak tazminat miktarları yeniden tayin ve takdir edilmek üzere hüküm bozulmalıdır.