Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11897 K.2013/25337

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davalının davacıya şiddet uyguladığı ve başka bayanla aldattığı gerekçe gösterilerek boşanma kararı verilmiştir. Şiddet olayı sabit olmamakla birlikte 09.01.2011 tarihli darp raporundan sonra evlilik birliğinin devam ettiği ve davanın bu olaydan 13 ay sonra açıldığı anlaşıldığına göre, affedilen ve hoşgörü ile karşılanan olaylara dayanılarak boşanma kararı verilemez. Öte yandan mahkemenin boşanmaya gerekçe yaptığı aldatma olayı ile ilgili de dosyada somut bir bilgi ve tanık beyanı da yoktur. Bu husus davacının iddiası olup gösterdiği delillerle kanıtlanmış değildir.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanığının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.