Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/11903 K.2013/25332

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı kadının kabul edilen boşanma davasında boşanma sebebi olarak gösterilen olaylar kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı ve bu nedenle Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşullan oluşmadığı halde; davacı kadının manevi tazminat isteminin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadın, evden ayrılırken kayınvalidesi tarafından kendisinden zorla alındığını iddia ettiği ziynet eşyalarını tazminat olarak talep etmiştir. Bu talep Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi gereğince boşanmanın eki niteliğindeki maddi tazminat niteliğinde olmayıp, ayrı harca tabi bağımsız bir talepdir. Başvurma harcı dava dilekçesindeki bütün istekleri kapsar.

Bu taleple ilgili nispi peşin harcın davacıya tamamlattırılması ( Harçlar Kanunu md. 30 - 32 ); harç tamamlandığı takdirde gösterilen deliller değerlendirilip gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi; harç tamamlanmadığı takdirde ise anılan 30. madde uyarınca işlem yapılması gerekir. Bu gereklilik gözetilmeden talep Türk Medeni Kanununnu 174/1. maddesi kapsamında değerlendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.

4-Toplanan delillerden davacının tekstil fabrikasında işçi olarak çalıştığı, sürekli ve yeterli gelirinin bulunduğu, boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.