Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/12108 K.2013/26245

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kusurlu kabul edilmesine ilişkin gerekçesi ve diğer taraf yararına hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise lehine hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (kadın)'ın tüm, davacı-davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına ypaılan saldırının nitelik ve derecesine göre, davalı-davacı (kadın) yararına takdir edilen manevi tazminat, eylemle orantısız olup, fazladır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece davalı-davacı kadın kusursuz, davacı-davalı koca ise sadakatsiz bulunarak kadının davasının kabulüne, kocanın davasının ise reddine karar verilmiştir. Kocanın sabit görülen sadakatsizlik eylemi dikkate alındığında kadın yararına hükmedilen 10.000 TL manevi tazminatın fazla olduğundan söz edilemez. Karar bu yönden de onanmalıdır. Değerli çoğunluğun manevi tazminatın çok olduğu yönündeki görüşüne bu sebeple katılamıyorum.