Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/12127 K.2013/26491

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve yararına hükmedilen nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı maddi tazminat (TMK.md.174/1) talebini kanunda gösterilen iddia veya savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi için öngörülen süreden (HMK.md.141) sonra, "tahkikatın sona ermesi ve sözlü yargılama" (HMK.md.184-186) aşamasında ileri sürmüştür. Davalının talep sonucunu bu şekilde genişletmesine, davacının açık rızası bulunmadığı gibi, davalı tarafından bu konuda yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, mahkemece davalının maddi tazminat (TMK.md.174/1) talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken; kesin hüküm oluşturacak şekilde reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu bulunmuştur. Ne var ki, toplanan delillerden kadının feragat sebebiyle reddedilen davasından sonra da davacı kocanın eşine ve çocuklarına karşı küfür ve aşağılama içeren sözler söylediği ve birlik görevlerini ihmal ettiği; buna karşılık davalı kadının kusurunun kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre, boşanmaya sebep olan olaylarda, kusur tamamen davacı kocadadır. Durum böyleyken; davalının kocasıyla eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi; hatalı kusur belirlemesi gerekçe gösterilmek suretiyle davalının manevi tazminat (TMK.md.174/2) talebinin reddine karar verilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Davalının sözlü yargılama aşamasında ileri sürdüğü talebi Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesinden kaynaklanan maddi tazminata ilişkindir. Bu istek boşanmanın eki niteliğinde olduğundan Türk Medeni Kanunun 184. maddesi ve usul ekonomisi bakımından yargılamanın her aşamasında istenebilir. Bu nedenle değerli çoğunluğun 2. nolu bendindeki bozmaya iştirak edilmemiştir.