Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/12269 K.2013/26415

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hüküm davalı-davacı kadının temyizi üzerine davalı-davacı kadın lehine manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği ve kadının maddi tazminat talebinin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında olmadığı, bu konuda harç tamamlatılması gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozma sonrası davalı-davacı kadın maddi tazminat talebini Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi olarak ıslah ettiğini bildirmiştir.

Bozmadan sonra ıslah mümkün olmadığı gibi (04.02.1948 tarihli 10/3 sayılı İç. Bir. Kararı) ilk hüküm boşanma yönünden temyiz edilmediğinden boşanma hükmü 13.09.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu döneminde açılan bu davada boşanmanın fer'i niteliğindeki maddi ve manevi tazminat talepleri her aşamada istenebilir ise de boşanma hükmü kesinleştiğine göre Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesinde düzenlenen maddi tazminat ayrı bir dava ile harç yatırmak suretiyle istenebilir hale gelir. Mahkemece bu yönler gözetilmeden maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.