Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/12347 K.2013/30030

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalı (kocası) adına kayıtlı olan taşınmazın “aile konutu” olarak özgülendiğini ileri sürerek, tapu kütüğüne konutla ilgili şerh konulmasına (TMK. m. 194/3) karar verilmesini istemiş; mahkemece; “taşınmazın aile konutu olarak kullanıldığını ispata yarar somut ve inandırıcı delil bulunmadığı” gerekçesiyle istek reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Dosyaya sunulan belgelerden, taşınmazın, kat mülkiyeti kütüğünde “bağımsız bölüm” olarak konut vasfıyla davalı adına kayıtlı olduğu, tarafların altı yıldır ve halen bu konutta oturdukları, mernis ve muhtarlık kayıtlarında konutun tarafların ikametgahları olarak göründüğü, anlaşılmaktadır. Mevcut deliller, taşınmazın aile konutu olduğunu kabule yeterlidir. Bu bakımdan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, isteğin reddi doğru bulunmamıştır.