Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/12439 K.2013/26223

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kocanın davasının kabulü, kendi davasında ise kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, ziynet alacağı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı-karşı davalı kocanın eşini tehdit ettiği ve bağımsız konutları olmasına rağmen eşini annesi ile birlikte yaşamaya zorladığı; buna karşılık davalı-karşı davacı kadının da eşini tehdit edip ona hakaret ettiği; böylece boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına ve davalı-karşı davacı kadının birleştirilen davasının da kabul edilip bu sebeple de kadın yararına da maktu vekalet ücreti takdir edildiğinin anlaşılmasına göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının miktarı da belirtilmek suretiyle açıkça yoksulluk nafakası (TMK.m.175) talebi bulunmamaktadır. Hakim talepten fazlasına karar veremez (HMK.md.26/1). O halde; yoksulluk nafakası hakkında, davalı-davacı kadın aleyhine kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.