Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/12484 K.2014/1973

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası, velayetler ve iştirak nafkası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.02.2014 günü temyiz eden davalı-karşı davacı S.. T.. vekili Av. H.. T... geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı A...T.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların müşterek çocukları 22.12.1999 doğumlu M..D..ile 2006 doğumlu E..S.., talimat yoluyla hakim tarafından dinlenilmişler ve babalarıyla kalmak istediklerini beyan etmişlerdir. Yine 19.11.2012 tarihli psikososyal değerlendirme raporunda, “çocukların ikisinin de baba ile yaşamaktan mutlu oldukları, bakımlarının iyi bir şekilde karşılandığı, baba ile yaşama isteklerini rahat bir şekilde dile getirdikleri” belirtilmiştir. Çocuklar dava tarihinden beri de babaları ile kalmaktadırlar. Küçüklerin beyanı ve rapor dikkate alınarak velayetlerin babaya verilmesi gerekirken, yazılı şekilde anneye verilmesi doğru görülmemiştir.