Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/12555 K.2013/27864

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve tazminatların reddi yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı kocanın birlikte yaşamaktan kaçınarak evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevlerini yerine getirmediği, davacı kadının ise boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışının kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda davacı kadının kusursuz, davalı kocanın ise kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul ederek, bu hatalı kusur belirlemesine göre davacı kadının maddi tazminat (TMK md. 174/1) talebinin reddi doğru olmamıştır.