Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/12749 K.2013/29632

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacının hükmedilen tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2- Hakim, tarafların talep sonuçları ile bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. ( HMK.md.26/1). Davalının maddi tazminat talebi için faiz isteği olmadığı halde bu konuda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Boşanma davalarında vekalet ücreti davanın kabul veya reddedilmesi durumuna göre takdir edilir.

Tarafların kusur durumu, boşanmanın fer'i (eki) niteliğindeki yoksulluk ve iştirak nafakaları ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen veya tamamen kabul ya da reddi halinde; bunlar için ayrıca vekalet ücretine hükmedilemez. Boşanma davası ile birlikte talep edilen tazminatlar da ayrıca harca tabi değildir.

Mahkemece verilen 22.03.2011 tarihli ilk hüküm taraflarca sadece kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmiş, temyizin kapsamı dışında kalan yargılama giderleri ile ilgili kısım kesinleşmiştir. Mahkemece bozma sonrası , bozma öncesi yapılan ve kesinleşen yargılama giderleri ile ilgili yeniden hüküm kurulması da doğru değildir.

İlk hükmün taraflar tarafından temyizi üzerine 09.04.2012 tarih ve 2011/11802 esas, 2012/8957 karar sayılı yargıtay ilamı ile temyiz harcı ile ilgili karar verildiği halde davalı tarafından yapılan temyiz giderlerinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmesi de doğru değildir. Ne var ki bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin düzelterek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK.438/7).