Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/12772 K.2013/29710

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dava 27.08.2009 tarihinde ikame edildiği halde, karar başlığında bu tarih yerine dava tarihi olarak 22.03.2011 tarihinin gösterilmesi, açık yazım hatası niteliğinde olup, mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, kendisi ve müşterek çocuk için daha önce Türk Medeni Kanununun 197'nci maddesi çerçevesinde tayin edilen tedbir nafakalarının artırılmasını istemiştir. Nafakasının artırılması talep edilen müşterek çocuk Arif, 15.04.1991 doğumlu olup, dava tarihinden önce ergin olmuştur. Ergin olmadan önce tayin edilmiş olan tedbir nafakasının ergin olduktan sonra kaldırılmamış olması çocuğun ergin olmasından sonraki annenin "nafakanın artırımı" isteğini haklı göstermez ve anneye bu hakkı vermez. Ergin kişiyle ilgili dava hakkı kendisine aittir. Çocuğun kendisi tarafından açılmış bir dava da bulunmamaktadır. O halde, çocukla ilgili nafaka artırım isteğinin reddi gerekirken, bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Davacı, nafaka artırımı isteği yanında, Türk Medeni Kanununun 199'ncu maddesine dayanarak davalı eşin tasarruf yetksinin sınırlandırılmasını da istemiştir. Hakim, koşullarının varlığı halinde ancak belirleyeceği malvarlığı değerleriyle ilgili davalı eşin tasarruflarının, davacı eşin rızasıyla yapılabileceğine karar verebilir (md.199). Buna göre davalı eşin tasarruflarının hangi malvarlığı değerleri için sınırlandırıldığının kararda açıkça ve malvarlıklarının nitelik ve belirleyici özelliklerinin gösterilmesi zorunludur. Böyle yapılmayıp "genel" nitelikteki bir sınırlandırma kararı verilmesi kararın denetimine ve ölçülü olup olmadığını tespite imkan vermez. Bu husus nazara alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru bulunmamıştır.