Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/12786 K.2013/19344

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadın yararına maddi tazminata hükmedilmediği halde gerekçe bölümünde 15.000 TL maddi tazminata hükmedildiğinin yazılması maddi hataya dayalı bulunduğunun ve sonuca etkisinin bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece yapılan tahkikat sırasında tarafların her ikisinin de çalıştığı, birbirlerine yakın ve asgari ücret seviyesinde gelirlerinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı-davacı vekilinin 30.10.2012 tarihli yazılı beyanında müvekkilinin çalışmakta olduğu işten ayrıldığının beyan edilmesi üzerine mahkemece davalı-davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Kendi isteğiyle işinden ayrılan yararına yoksulluk nafakası takdir edilemez.

Tarafların gelir durumu ve dosyaya yansıyan mal varlıkları dikkate alındığında mahkemece davalı-davacı kadının çalıştığı iş yerinden ayrıntılı olarak, halen çalışıp çalışmadığı çalışıyor ise elde ettiği gelirinin kendini yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağı ve çalışması sona ermiş ise işten kendi isteğiyle ayrılıp ayrılmadığının tespit edilmesi ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre yoksulluk nafakası konusunda bir karar verilmesi gerekirken açıklanan husus üzerinde durulmadan eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.