Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/12818 K.2013/26519

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından tazminat miktarları, iştirak nafakası miktarı, ziynet bedeline eksik hükmedilmesi ve vekalet ücreti yönünden; davacı-davalı (koca) tarafından ise kadının kabul edilen davası, velayet ve ziynet eşyası alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Mahkemece görevlendirilen kuyumcu bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporundaki, ayar ve gramları ile düğün CD ve fotoğrafının incelenmesine dayalı olan ziynet bedeline hükmedilmesi gerekirken; davalı-davacı kadının bildirdiği ayar ve gramlar üzerinden yapılan belirleme sonucu yazılı şekilde fazla ziynet alacağına hükmedilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.