Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13050 K.2014/2335

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.02.2014 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı kocanın tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek , davacı-davalı kadının davasının kabulü ile boşanmaya karar verilmiş, davalı-davacı kocanın karşılık boşanma davasının reddine karar verilmiş ise de; davalı-davacı kocanın mahkemece belirlenen kusurlu davranışları yanında; davacı-davalı kadının da eşine ağır hakaretlerde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında davacı-davalı kadından kaynaklanan bu kusurlu davranışlar nedeniyle de ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı koca da dava açmakta haklıdır. Davacı-davalı kadının boşanmaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı koca tarafından açılan karşılık davanın da kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1-2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile reddi doğru bulunmamıştır.