Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13102 K.2013/26829

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından; evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK md 166/1) sebebine dayalı reddedilen boşanma davası, velayet, iştirak nafakası ve tazminat talebinin reddi yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; kendi boşanma davasının ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı (kadın)’ın katılma yoluyla temyiz talebinin incelenmesinde; hükmün davacı-davalı (koca) tarafından temyizine ilişkin dilekçenin davalı-davacıya 8.4.2013 tarihinde tebliğ edildiği; davalı-davacının yasada öngörülen on günlük süre (HUMK. m. 433/2) geçtikten sonra, 22.4.2013 tarihli temyize cevap dilekçesiyle hükme ilişkin itirazlarını bildirerek temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmaktadır. O halde davalı-davacının süresinde bulunmayan katılma yoluyla temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı-davalı (koca)’nın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a- Davacı-davalı (koca) vekili 28.3.2013 tarihli dilekçesiyle iştirak nafakasına yönelik temyiz isteğinden feragat ettiğini bildirdiğinden bu yöne ilişkin temyiz talebinin REDDİNE

b- Davacı-davalı (koca)’nın diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.