Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/13110 K.2013/18851

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden davacı koca tarafından ise kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davalının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden; davalı kocanın davacıya fiziksel şiddet uyguladığı, eşini iffetsizlikle suçladığı, evden kovduğu, davacı kadının ise eşine fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte davalı kocanın daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Durum böyle iken tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi kapsamındaki maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.